Horror
Horror (łac. groza, strach), fantastyka grozy – odmiana fantastyki polegająca na budowaniu świata przedstawionego na wzór rzeczywistości i praw nią rządzących po to, aby wprowadzić w jego obręb zjawiska kwestionujące te prawa i nie dające się wytłumaczyć bez odwoływania się do zjawisk nadprzyrodzonych. Zadaniem horroru jest wywołanie lęku i niepokoju u odbiorcy utworu. Pojawiające się w świecie utworu zjawiska fantastyczne podważają ustalone na początku i akceptowane przez bohaterów prawa świata. Różnica między horrorem a thrillerem polega na tym, że w thrillerze zagrożenie ma charakter realny (np. przestępca, epidemia).
Spis treści |
[edytuj] Literatura
W literaturze europejskiej fantastyka grozy pojawiła się wraz z gotycyzmem w XVIII w.
[edytuj] Klasyka
- Howard Phillips Lovecraft
- Mary Shelley (Frankenstein)
- Bram Stoker (Drakula)
- Stefan Grabiński
- Ira Levin (Dziecko Rosemary)
- Gaston Leroux (Upiór w Operze)
[edytuj] Współczesna
[edytuj] Zagraniczna
- Stephen King
- Dean Koontz
- Anne Rice
- Brian Lumley
- Clive Barker
- James Herbert
- Graham Masterton
- Guy N. Smith
- Joe Hill King
- Ramsey Campbell
[edytuj] Polska
- Jacek Piekara
- Łukasz Orbitowski
- Jakub Ćwiek
- Jarosław Grzędowicz
- Maja Lidia Kossakowska
- Dawid Kain
- Kazimierz Kyrcz
- Luiza Borkowska
- Izabela Szolc
- Magda Parus
- Andrzej Sarwa
- Robert Cichowlas
Zobacz też: Wydawnictwo Armoryka, Amber - horror.
[edytuj] Film
Początki kina grozy sięgają przełomu wieku XIX i XX (Georges Melies i jego filmy o potworach). Gatunek horroru wiele zawdzięcza niemieckiemu ekspresjonizmowi w filmie, który po I wojnie światowej stworzył kilka arcydzieł kina grozy (m.in. Gabinet doktora Caligari, Zmęczona śmierć, Gabinet figur woskowych, Golem a przede wszystkim Nosferatu – symfonia grozy). W Hollywood w latach 20. powstały Dzwonnik z Notre Dame i Upiór w operze.
W latach 30. w amerykańskich studiach, szczególnie w Universal Studios, stworzono klasyczne dziś horrory z postaciami Draculi (w którego wcielił się Bela Lugosi), Frankensteina, gdzie w roli monstrum wystąpił Boris Karloff (oba filmy pochodzą z 1931 r.), i Mumii z Karloffem (1932). Wszystkie te filmy miały wielką liczbę remake'ów.
Po II wojnie światowej, w latach 50., nastąpił boom na horrory science fiction, opowiadające o inwazjach z kosmosu lub o skutkach promieniowania po wybuchu bomby atomowej (np. Godzilla).
W drugiej połowie lat 50. i w latach 60. w Wielkiej Brytanii działała wytwórnia Hammer Films, specjalizująca się w realizacji gotyckich horrorów z gwiazdami Peterem Cushingiem i Christopherem Lee. Były to najczęściej remaki klasycznych filmów z postaciami Draculi, Frankensteina i mumii. W tym samym czasie w American International Pictures (AIP), wyprodukowano serię adaptacji opowiadań Edgara Allana Poego z udziałem Vincenta Price'a.
Dziś do klasyków, oprócz filmów wymienionych powyżej, zalicza się produkcje z lat 60., 70. i 80. XX w. np. Noc żywych trupów i jego kontynuacje George'a A. Romero, serie Koszmar z ulicy Wiązów, Piątek 13. i Halloween, które wykreowały postacie Freddy'ego Kruegera, Jasona Voorheesa i Michaela Myersa. Począwszy od roku 1976, gdy Brian de Palma nakręcił film Carrie wg powieści Stephena Kinga, autor ten wywiera wielki wpływ na gatunek. Jego bardzo popularne powieści i opowiadania są znakomitym tworzywem literackim dla filmów grozy, zyskujących uznanie i przychylność widzów (np. Lśnienie w reżyserii Stanleya Kubricka przez wielu uznawane jest za horror idealny).
W drugiej połowie lat 90. liczyć zaczęło się kino japońskie – horrory takie jak The Ring: Krąg, Klątwa Ju-on czy Dark Water znakomicie sprzedały się na całym świecie, dla Amerykanów stały się świetnym materiałem na remaki.
Wyróżnia się kilka rodzajów horrorów w kinie. Współcześnie często spotykane są krwawe gatunki gore oraz slasher.
[edytuj] Gry komputerowe
Najpóźniej horror wykształcił się w grach komputerowych. Na przełomie lat 80. i 90. XX w. powstawały pierwsze gry-horrory, np. Elvira (dwie części), Waxworks, Bram Stoker's Dracula, jako grę-horror wymienia się także Dooma. W drugiej połowie lat 90. horror stał się bardzo popularnym tematem gier komputerowych, np. Blood, Resident Evil, Silent Hill, The Suffering, F.E.A.R. czy Doom. Gry te wydawane były zarówno na komputery osobiste, jak i konsole.
[edytuj] Komiks
[edytuj] Zobacz też
- John Carpenter
- Clive Barker
- Wes Craven
- Sean S. Cunningham
- Dracula
- Frankenstein
- Mumia (potwór)
- Sam Raimi
- Kōji Suzuki
- Gore Verbinski
- Dreszczowiec
| Kandydat w sieci |
|
Jak Cię widzą, tak Cię piszą - ta stara prawda nie traci do dziś na wartości. Przeciwnie - świat biznesu i polityki wykorzystuje ją, wiedząc jak istotne jest kreowanie wizerunku marek i osób. Marki kojarzone są z naszymi pozytywnymi odczuciami, doświadczeniami i potrzebami, politycy i dbają o to, by dobrze wyglądać, mówić, wykonywać odpowiednie gesty. Podobne zasady działają na rynku pracy.
|
| Efektywny kurs językowy a potrzeby partnera biznesowego |
|
W dobie powszechności kursów językowych oraz ich dostępności zarówno w Internecie jak i tradycyjnych instytucjach szkoleniowych wydawać by się mogło, że znalezienie przez klienta biznesowego gotowego kursu językowego spełniającego jego konkretne oczekiwania oraz wymagania, nie stanowi większego problemu; nic bardziej mylnego. Na rynku usług edukacyjnych funkcjonuje wiele różnych szkół językowych o zasięgu lokalnym lub ogólnopolskim. Ich działalność jest z założenia dedykowana organizacji oraz prowadzeniu szkoleń językowych dla odbiorców korporacyjnych. Mimo to, niejednokrotnie zostają one postawione przed dylematem w jaki sposób zaplanować i zorganizować w pełni efektywny kurs języka obcego dla klienta wywodzącego się z sektora biznesowego. Kolejne pojawiające się pytania dotyczą następujących kwestii: jak profesjonalnie zdiagnozować jego potrzeby w zakresie kluczowych kompetencji językowych, a także jak optymalnie wykorzystać jego możliwości lokalowe i czasowe. Przeprowadzenie wnikliwej analizy i zdiagnozowanie rzeczywistych potrzeb klienta jest absolutnie niezbędne do przygotowania i przeprowadzenia efektywnego szkolenia językowego.
|
| Motywacja - wieczna moc |
|
Dość powszechne jest używanie słowa „motywacja” w sposób oddzielny dla różnych dziedzin naszego życia, tak jakbyśmy mieli wiele różnych motywacji. Czy rzeczywiście mamy ich wiele? |
| Jak nie dać się depresji pourlopowej? |
|
Przez dwa tygodnie wygrzewaliśmy się na plaży, wędrowaliśmy po górach lub zwiedzaliśmy piękne miejsca. Przez dwa tygodnie bawiliśmy się, odpoczywaliśmy i po prostu cieszyliśmy się życiem. Wraz z końcem urlopu staje przed nami jednak widmo powrotu do pracy oraz zwykłej, szarej rzeczywistości.
|
| Motywowanie sprzedawców |
|
Nie ma chyba większego zainteresowania podwładnych w zespole sprzedażowym , niż oczekiwanie właściwej i skutecznej, nieustannej motywacji ze strony przełożonych. Nie jest to zadanie łatwe, oczekiwania są duże, pamiętajmy jednak, że każdego, z reguły, motywuje w danej chwili co innego.
|