Molibden - Gry

Molibden

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy pierwiastka chemicznego. Zobacz też: inne znaczenia skrótu Mo oraz MO.
Nb - Mo - Tc
 
Cr
Mo
W  
 
 

Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.* Molibden, Mo, 42
Własności metaliczne metal przejściowy
Grupa, okres, blok 6 (VIB), 5, d
Gęstość, twardość 10280 kg/m3, 5,5
Wygląd
Kolor metaliczny szary
Własności atomowe
Masa atomowa 95,94 u
Promień atomowy (obl.) 145 (bd) pm
Promień kowalencyjny 145 pm
Promień van der Waalsa bd
Konfiguracja elektronowa [Kr]4d55s1
e- na poziom energetyczny 2, 8, 18, 13, 1
Stopień utlenienia 2, 3, 4,. 5, 6
Własności kwasowe tlenków silnie kwasowe
Struktura krystaliczna regularna przestrzennie
centrowana
Własności fizyczne
Stan skupienia stały
Temperatura topnienia 2896 K
(2623 °C)
Temperatura wrzenia 4912 K
(4639°C)
Objętość molowa 9,38×10-6 m³/mol
Ciepło parowania 598 kJ/mol
Ciepło topnienia 32 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej 3,47 Pa (3000 K)
Prędkość dźwięku bd
Pozostałe dane
Elektroujemność 2,16 (Pauling)
1,30 (Allred)
Ciepło właściwe 250 J/(kg*K)
Przewodność właściwa 18,7×106 S/m
Przewodność cieplna 138 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny 684,3 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny 1560 kJ/mol
III Potencjał jonizacyjny 2618 kJ/mol
IV Potencjał jonizacyjny 4480 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV p.r.
92Mo 14,84% stabilny izotop z 50 neutronami
93Mo {syn.} 4×104 lat w.e. 0,405 93Nb
94Mo 9,25% stabilny izotop z 52 neutronami
95Mo 15,92% stabilny izotop z 53 neutronami
96Mo 16,68% stabilny izotop z 54 neutronami
97Mo 9,55% stabilny izotop z 55 neutronami
98Mo 24,13% stabilny izotop z 56 neutronami
99Mo {syn.} 65,94 godz β- 1,357 99Tc
100Mo {syn.} 1×1019 lat β- 3,034 100Tc

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.

*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu,
w.e.=wychwyt elektronu

Molibden (Mo, łac. molybdenum) - pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa znaczy "podobny do ołowiu" i pochodzi od greckiego określenia ołowiu - μόλυβδος molybdos.

Spis treści

[edytuj] Właściwości

Czysty molibden jest srebrzystobiały, bardzo twardy i ma jedną z najwyższych temperatur topnienia spośród wszystkich pierwiastków. W małych ilościach nadaje twardość stali. Molibden jest mikroelementem, gra ważną rolę w metabolizmie roślin; znajduje się również w enzymach.

[edytuj] Zastosowanie

Ponad 2/3 produkcji molibdenu jest używane w stopach (w połączeniu z chromem stanowi materiał lekki i bardzo mocny). Zużycie molibdenu wzrosło w czasie II wojny światowej, gdy zapotrzebowanie na wolfram spowodowało wyczerpanie jego zasobów. Do dzisiaj molibdenu używa się w stalach wysokoodpornych i wysokotemperaturowych. Niektóre stopy (np. stopy marki Hastelloy) są szczególnie odporne na wysoką temperaturę i korozję.

Molibden jest też używany w przemyśle lotniczym, zbrojeniowym, a także do produkcji elementów lamp żarowych, gdzie bywa stosowany jako wspornik wolframowego żarnika. Kompleksy molibdenu są stosowane katalizator w przemyśle naftowym, szczególnie przy usuwaniu siarki z produktów naftowych.

Izotop molibdenu 99 znajduje zastosowanie w przemyśle nuklearnym.

Wiele kompleksów molidbenu jest stosowane jako barwniki o różnych odcieniach koloru pomarańczowego, używane do produkcji farb, tuszów, tworzyw sztucznych i produktów gumowych. Disiarczek molibdenu jest odpornym na działanie wysokich temperatur dodatkiem do smarów. Molibdenu używa się również w przemyśle elektronicznym.

[edytuj] Występowanie

W skorupie ziemskiej molibden występuje w ilości 1,5 ppm. Podstawowym źródłem tego pierwiastka jest minerał molibdenit (MoS2). Pozostałe minerały o mniejszym znaczeniu to wulfenit (PbMoO4) i powellit (CaMoO4).

[edytuj] Światowe wydobycie w przeliczeniu na czysty składnik

W światowym wydobyciu rud molibdenu w przeliczeniu na czysty składnik, wynoszącym w 2002 r. ok. 135 tys. ton przodowały: Chiny (39 tys. ton), USA (32 tys. ton) i Chile (30 tys. ton). Stosuje się je również do produkcji węglików spiekanych.

[edytuj] Historia

Ζwiązki molibdenu aż do końca XVIII wieku były mylone ze związkami innych pierwiastków, przede wszystkim węgla i ołowiu. W 1778 r. Carlowi Wilhelmowi Scheele udało się oddzielić molibden od grafitu i ołowiu oraz otrzymać tlenek z molibdenitu. W 1781 r. Peter Jacob Hjelm wyodrębnił metal w wyniku redukcji jego tlenku węglem. Molibden nie znalazł zastosowania poza laboratoriami aż do końca XIX wieku. Później właściwości jego stopów zostały dostrzeżone przez Francuzów.







linux ka Torby Papierowe hotele warszawa Bielizna gry online pest control sydney bransoletki toksyczna-milosc suszarka leifheit