Z Wikipedii

To jest artykuł z serii Konserwatyzm  p • d • e  Edmund Burke Nurty i kierunki Konserwatyzm tradycjonalistyczny Konserwatyzm ewolucyjny Paleokonserwatyzm Neokonserwatyzm Konserwatywny liberalizm Narodowy konserwatyzm Konserwatyści na świecie Joseph de Maistre Edmund Burke Friedrich von Gentz Karl Ludwig von Haller Louis Gabriel Ambroise de Bonald Benjamin Disraeli Ronald Reagan Margaret Thatcher Roger Scruton Patrick Buchanan Michael Oakeshott Konserwatyści w Polsce Jacek Bartyzel Michał Bobrzyński Adolf Bocheński Stanisław Estreicher Tomasz Gabiś Stanisław Mackiewicz Stanisław Michalkiewicz Ryszard Legutko Józef Szujski Organizacje Instytut Sobieskiego Stowarzyszenie KoLiber ACU Organizacja Monarchistów Polskich WorldNetDaily Tematy powiązane Prawica Skrajna prawica Monarchizm Eurosceptycyzm Patriotyzm Tradycja Rodzina Wolny rynek Kapitalizm Tradycjonalizm integralny Antykomunizm

Monarchizm (lub rojalizm) – pogląd głoszący, że monarchia jest najlepszym ustrojem politycznym. Monarchizm jest ideologią dążącą do przywrócenia monarchii w danym państwie lub na świecie. Monarchiści są zwykle powiązani z konserwatyzmem.

Zwolennicy monarchizmu twierdzą, iż nie chcą władzy dla siebie, więc nie mogą być nazwani partią polityczną. Zazwyczaj mają już swojego kandydata, wywodzącego się z któregoś ze szlacheckich rodów, którego uważają za odpowiedniego monarchę, względnie potomka obalonego wcześniej króla.

[edytuj] Inne nazwy

Termin rojalizm wszedł w użycie w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej (1789-1799). Rojaliści francuscy dążyli wówczas do przywrócenia władzy królewskiej, zabiegali na emigracji o pomoc obcych dworów w obaleniu rewolucji, organizowali powstania antyrewolucyjne na terenie kraju, m.in. w Wandei i Paryżu.

I Rzeczpospolita była zarazem i monarchią i demokracją (wyłącznie szlachecką). W Polsce stronników króla nazywano regalistami.

[edytuj] Argumenty monarchistów

Argumenty przytaczane przez monarchistów dla poparcie tej formy rządów:

• władza jest odporna na naciski z zewnątrz
• niemożliwy jest w niej wybór populistów i demagogów
• niemożliwa jest tyrania większości
• monarcha nie ma potrzeby defraudować państwowych pieniędzy, gdyż traktując państwo jako swoją własność będzie to uznawał jako działanie pozbawione sensu. (Nie będzie okradał samego siebie)
• monarchia jest stabilna (władza wędruje jedynie w obrębie dynastii)
• król jest gwarantem wolności, ciągłości i przestrzegania prawa (w sytuacjach nadzwyczajnych ma możliwość ustabilizowania ich)
• jest zgodna z prawem naturalnym
• gwarantuje stałość polityki
• monarcha jest żyjącym symbolem narodu i jest mu bliższy niż symbole narodowe
• władca jako ojciec ojczyzny jest odpowiedzialny za kraj w większym stopniu niż prezydent
• przyszły monarcha jest od najmłodszych lat szkolony i zaznajamiany z tajnikami rządzenia i przez to jest bardziej kompetentny niż polityk z wyboru.

[edytuj] Monarchizm w Polsce

[edytuj] Polskie organizacje monarchistyczne

W Polsce monarchiści skupieni w kilkunastu organizacjach monarchistycznych lub tylko chcących uchodzić za monarchistyczne, z których największymi są:

• Polski Ruch Monarchistyczny
• Klub Zachowawczo-Monarchistyczny
• Unia Polskich Ugrupowań Monarchistycznych (obecnie jedyna organizacja monarchistyczna w Polsce zarejestrowana nie jako stowarzyszenie lecz jako partia polityczna)
• Polska Liga Monarchistyczna
• Ogólnopolski i Polonijny Konwent Monarchistyczny
• Organizacja Monarchistów Polskich
• Konfederacja Spiska
• Zjednoczony Ruch Szlachecko-Monarchistyczny

Partią podającą się za partie współtworzoną przez monarchistów jest Unia Polityki Realnej.

Największe ugrupowania monarchistyczne w Polsce – Polski Ruch Monarchistyczny, Organizacja Monarchistów Polskich oraz Klub Zachowawczo-Monarchistyczny są wolnorynkowe, a ich program jest bardzo bliski programowi Unii Polityki Realnej. W kwietniu 2008 roku zostało zawarte Porozumienie Monarchistyczne pomiędzy Polskim Ruchem Monarchistycznym a Ogólnopolskim i Polonijnym Konwentem Monarchistycznym, którego celem jest współdziałanie. Porozumienie Monarchistyczne jest otwarte na współpracę z innymi ugrupowaniami .

Zobacz w Wikiźródłach Litania o przywrócenie Królestwa Polskiego (do prywatnego odmawiania)

[edytuj] Polskie czasopisma monarchistyczne

• „Pro Fide Rege et Lege” – pismo Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego
• „Rojalista - Pro Patria” – pismo Organizacji Monarchistów Polskich
• "Polska Korona" /biuletyn / , następnie „Nowa Monarchia” – pismo , a obecnie kwartalnik "Nasze Księstwo" Polskiego Ruchu Monarchistycznego
• „Wiadomości Monarchistyczne” – Związek Monarchistów Wielkiego Księstwa Krakowskiego „Cracovia”

[edytuj] Literatura

• Jacek M. Majchrowski, Ugrupowania monarchistyczne w latach Drugiej Rzeczypospolitej, Wrocław 1988.
• Jacek M. Majchrowski, Polski Ruch Monarchistyczny. Krótki kurs / W: / Ustrój i prawo w przeszłości dalszej i bliższej pod redakcją Jerzego Malca i Wacława Uruszczaka, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2001 .
• Norbert Wójtowicz, Organizacja Monarchistów Polskich jako przejaw młodzieżowej skrajnej prawicy, [w:] „Acta Universitatis Wratislaviensis” 2179, Politologia XXVI, Wrocław 1999, s. 125–142.

[edytuj] Zobacz też

• polscy samozwańcy
• Alexis de Tocqueville
• Sukcesja tronu w Polsce
• Znani polscy monarchiści