Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy protonu jako cząstki elementarnej. Zobacz też: proton (strona ujednoznaczniająca).

Proton to cząstka występująca w jądrach atomowych. Przyjmuje się, że proton posiada elementarny, dodatni ładunek elektryczny i masę atomową równą 1, zapisywany jako +p1 lub H⁺. Proton jest głównym składnikiem pierwotnego promieniowania kosmicznego.

Masa spoczynkowa: m_p = 1,67262171(29) x 10 ^-27 kg = 938,272029(80) MeV/c² = 1,00727646688 u

Ładunek elektryczny: +e = 1,60217653(14) × 10^-19 C

Spin: 1/2

Czynnik Landego: g_p/2 = 2,792847351 ± 0,000000028

Samotny proton to jądro ¹H, proton związany z neutronem to jądro deuteru - ²H (zwane deuteronem). Liczba protonów w jądrze danego atomu to jego liczba atomowa, która z kolei jest podstawą uporządkowania atomów w układzie okresowym pierwiastków.

Proton wg Modelu Standardowego to cząstka złożona, zaliczana do klasy hadronów, a jeszcze ściślej barionów-nukleonów i jest zbudowana z trzech kwarków: dwóch kwarków górnych i jednego kwarku dolnego (uud), związanych silnym oddziaływaniem przenoszonym przez gluony.

Jako najlżejszy barion, w modelu standardowym proton nie może się samorzutnie rozpaść. Według aktualnych wyników eksperymentalnych, jeżeli proton rozpada się, to z średnim czasem życia dłuższym niż 2,1×10²⁹ lat.

Zobacz też: antyproton, rozpad protonu.

Struktura protonu