Przestrzeń Hilberta
Z Wikipedii
Przestrzeń Hilberta - rzeczywista lub zespolona przestrzeń liniowa z określonym iloczynem skalarnym (inaczej przestrzeń unitarna) dla której norma[1] wyznaczona przez iloczyn skalarny jest zupełna.
Każda przestrzeń Hilberta jest więc, w szczególności, przestrzenią Banacha. Geometria przestrzeni Hilberta zdecydowanie jednak odróżnia się od geometrii pozostałych przestrzeni Banacha - dla przykładu twierdzenie o zbiorze wypukłym zachodzi wyłącznie w przestrzeniach Hilberta.
W artykule będziemy stosować następującą notację: jeśli X jest przestrzenią Hilberta, to symbolem (x | y)X będziemy oznaczać iloczyn skalarny elementów x,y tej przestrzeni - lub krótko (x | y), jeśli nie będzie prowadzić to do nieporozumień.
Spis treści |
[edytuj] Przykłady przestrzeni Hilberta
[edytuj] Przestrzenie euklidesowe
Najprostszym przykładem przestrzeni Hilberta jest zbiór liczb rzeczywistych z mnożeniem jako iloczynem skalarnym. Zbiór wektorów na płaszczyźnie ze "zwykłym" iloczynem skalarnym jest również przestrzenią Hilberta - ogólniej, dla każdej liczby naturalnej N przestrzenie
i
są przestrzeniami Hilberta z iloczynem skalarnym danym wzorem
,
gdzie
. W przypadku przestrzeni
symbol
sprzężenia zespolonego możemy pominąć. Okazuje się, że jakkolwiek by nie zadać iloczynu skalarnego w dowolnej rzeczywistej bądź zespolonej przestrzeni liniowej, to przestrzeń ta okaże się przestrzenią Hilberta.[2]
[edytuj] Przestrzenie funkcyjne
Iloczyn kartezjański
przestrzeni Hilberta H1,H2 jest przestrzenią Hilberta z iloczynem skalarnym
, gdzie
.
[edytuj] Wykorzystanie przestrzeni Hilberta
Przestrzenie Hilberta są podstawowym pojęciem analizy funkcjonalnej. Do matematyki wprowadził ją David Hilbert pod koniec XIX w.
Przestrzenie Hilberta to podstawowe narzędzie wykorzystywane w wielu dziedzinach fizyki, między innymi w mechanice kwantowej.
[edytuj] Ciągłe funkcjonały liniowe na przestrzeni Hilberta
Jeśli X jest przestrzenią Hilberta, to jej przestrzeń sprzężona X * (czyli przestrzeń wszystkich liniowych i ciągłych funkcjonałów na przestrzeni X) jest z nią antyliowo izometrycznie izomorficzna - dokładniej każdemu elementowi
odpowiada dokładnie jeden element
taki, że
dla wszystkich
.
Odwzorowanie
dane wzorem
,
gdzie dla ustalonego
-
, jest szukanym izomorfizmem. Jest to tzw. twierdzenie Riesza, które można uznać za wniosek z twierdzenia o rzucie ortogonalnym. Prawdziwe jest także twierdzenie odwrotne - jeśli w przestrzeni unitarnej Y każdy funkcjonał
daje się wyrazić wzorem
dla pewnego
,
to przestrzeń ta jest przestrzenią Hilberta.
[edytuj] Ośrodkowe przestrzenie Hilberta
Przestrzenie Hilberta dzieli się na
- ośrodkowe, czyli takie, które posiadają przeliczalny podzbiór gęsty,
- nieośrodkowe.
Własności przestrzeni Hilberta różnią się znacznie dla tych dwóch przypadków.
N-wymiarowe przestrzenie unormowane są liniowo homeomorficzne z przestrzenią
, a więc da się w nich wprowadzić iloczyn skalarny (zob. twierdzenie Jordana-von Neumanna) ponadto są one zupełne i ośrodkowe, a więc są ośrodkowymi przestrzeniami Hilberta. Jeśli X jest ośrodkową przestrzenią Hilberta nieskończenie wymiarową, to istnieje taka liniowa bijekcja
, że
dla
.
Odwzorowanie Λ dane jest wzorem
,
dla
, gdzie
jest układem ortonormalnym i zupełnym w przestrzeni X. Określenie to jest poprawne na podstawie nierówności Bessela.
Innymi słowy, istnieje dokładnie jedna (z dokładnością do izomorfizmu) nieskończenie wymiarowa, ośrodkowa przestrzeń Hilberta.
[edytuj] Refleksywność
Przypomnijmy, że przestrzeń X jest nazywana refleksywną wtedy i tylko wtedy, gdy κ(X) = X * * , gdzie odwzorowanie
dane jest wzorem
dla
oraz
.
Przestrzenie Hilberta są refleksywne - jest to konsekwencja twierdzenia Riesza (o reprezentacji ciągłych funkcjonałów na przestrzeni Hilberta). Jeśli X jest przestrzenią Hilberta, to na mocy tego twierdzenia istnieje antyliniowy izometryczny izomorfizm
. Jeśli
jest ustalonym elementem przestrzeni X * * , to funkcjonał
dany wzorem
dla 
jest liniowy i ciągły oraz dla
:
dla
, a zatem
, co oznacza, że odwzorowanie κ jest "na".
Przypisy
- ↑ Przypomnijmy, że jeżeli
jest przestrzenią unitarną, to jest również przestrzenią unormowaną, w której norma wyraża się wzorem
. - ↑ W przestrzeniach skończenie wymiarowych wszystkie normy są równoważne, a więc i w konsekencji zupełne, gdyż każda przestrzeń skończenie wymiarowa jest liniowo homeomorficzna z przestrzenią
dla pewnego
naturalnego. Przestrzeń liniowo homeomorficzna z przestrzenią zupełną jest zupełna.
[edytuj] Zobacz też
| Dzikie.NET na sprzedaż |
|
Niniejszym ogłaszam, że serwis Dzikie.NET idzie pod młotek. Oznacza to, że każdy kto chce (i ma odpowiednie fundusze) może stać się jego właścicielem. Na sprzedaż zostaje wystawiona domena dzikie.net (wraz ze wszystkimi subdomenami) oraz prawa do serwisu. .... Czytaj dalej na stronach Dzikie.NET
|
| Dzikie.NET kończy działalność publikacyjną |
|
W związku z obecnie niejasną sytuacją i mnogą ilością zapytań ze strony
naszych Czytelników postanowiliśmy poinformować oficjalnie o stanie, w którym
znajduje się aktualnie Dzikie.NET.
W chwili obecnej Dzikie.NET nie prowadzi już żadnej dzia .... Czytaj dalej na stronach Dzikie.NET
|
| W.I.N.K.O - edycja IV |
|
Oto nastała kolejna chwytająca za serce chwila dla każdego foto entuzjasty w naszych szeregach. Kolektyw zgromadzony wokół wątku organizacyjnego wydał z dumą na świat kolejny temat, zarzewie twórczego pędu, niepohamowanego artyzmu.Tematem elektem z .... Czytaj dalej na stronach Dzikie.NET
|
| Produkty Adobe dla studentów za grosze! |
|
Firma Adobe wprowadziła do oferty pełne wersje swoich produktów dla
studentów dziennych i uczniów szkół średnich w bardzo atrakcyjnych cenach! Każda
osoba .... Czytaj dalej na stronach Dzikie.NET
|
| W.I.N.K.O - edycja trzecia ruszyła |
|
To już trzecia edycja "Wspaniałego I Niepowtarzalnego Konkursu O nic" czyli konkursu foto przeprowadzanego na łamach naszego Forum. Zapraszam wszystkich chętnych - tych mniej i tych bardziej doświadczonych do spróbowania swoich sił w starciu z innymi fo .... Czytaj dalej na stronach Dzikie.NET
|
