Tajlandia - Gry

Tajlandia

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
ราชอาณาจักรไทย
Prathet Thai (potocznie: Muang Thai)

Królestwo Tajlandii
Flaga Tajlandii
Godło Tajlandii
Flaga Tajlandii Godło Tajlandii
Hymn: Phleng Chat
Położenie Tajlandii
Język urzędowy tajski
Stolica Bangkok
Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
Głowa państwa król Bhumibol Adulyadej
Następca tronu książę Maha Vajiralongkorn
Szef rządu premier Somchai Wongsawat
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
49. na świecie
514 000 km²
2230 km² (0,43%)
Liczba ludności (2008)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
20. na świecie
65 493 000[1]
127 osób/km²
Jednostka monetarna bat (THB)
Niepodległość 1238
Strefa czasowa UTC +7
Kod ISO 3166 TH
Domena internetowa .th
Kod samochodowy TH
Kod telefoniczny +66
Mapa Tajlandii
1  Dane szacunkowe na lipiec 2008 roku, podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (en)

Tajlandia (Królestwo Tajlandii) – państwo w południowo-wschodniej Azji, graniczące z Laosem i Kambodżą na wschodzie, z Malezją na południu oraz z Birmą (Myanmarem) i Morzem Andamańskim na zachodzie. Tajlandia jest także nazywana Syjamem, gdyż była to jej oficjalna nazwa do 11 maja 1949. Międzynarodowe określenie "Thai" (ไทย) znaczy po tajsku wolny.

Spis treści

[edytuj] Geografia

Tajlandia jest krajem nizinnym położonym na Półwyspie Indochińskim. W środkowej części znajduje się Nizina Menamu, na północnym wschodzie płytowa równina Korat ograniczona od południa pasmem Dongrak, a od Niziny Menamu górami Thiu Khao Phetchabun. Północną i zachodnią część kraju zajmują młode (mezozoiczne) pasma górskie o przebiegu południkowym: Tanen Taunggyi (Doi Inthanon, 2595 m, najwyższy szczyt Tajlandii) i Doi Luang.

Długość linii brzegowej wynosi ponad 2600 km. Wybrzeża są nizinne i silnie rozczłonkowane. Największymi wyspami są: Phuket na Morzu Andamańskim, Samui i Phangan w Zatoce Tajlandzkiej.

[edytuj] Historia

Początek historii Tajlandii wiąże się z migracją Tajów z południowo-zachodniej części Chin. Ludność ta dotarła na terytorium obecnego państwa w XXII wieku. Tajowie opanowali dorzecze Menamu, zasymilowali się z żyjącymi tu Khmerami, ulegając jednocześnie wpływom ich kultury i ich religii - buddyzmu. W 1350 założono w dolinie Menamu Ajutthaję, stolicę królestwa. Państwo ze stolicą w Ajutthaji objęło prawie cały Półwysep Indochiński. Okres rozkwitu nastąpił w XV wieku, osłabienie w XVI wieku. W XVI i XVII w. rozpoczęły się kontakty z Europejczykami m.in. Portugalczykami, Hiszpanami, Holendrami i Anglikami. W drugiej połowie XVII wieku Birma zajęła Ajutthaję. W 1782 w południowej Tajlandii generał Czakri ogłosił się królem i założył nową dynastię nazwaną jego imieniem. Państwo stale umacniało się, ale próby powiększenia terytorium zostały zahamowane przez rosnące w tym regionie wpływy brytyjskie i francuskie; W latach 60. XIX wieku tajskie państwo było formalnie niepodległe, ale realnie było uzależnione od państw kolonialnych. Europejczycy odebrali krajowi zwierzchnictwo nad Kambodżą (1867) i Laosem (1893) - Indochiny Francuskie. W początkach XX wieku przeprowadzono reformę; władcy zachowali ustrój absolutystyczny. W 1932 nastąpił wojskowo-cywilny zamach stanu, który doprowadził do ustanowienia monarchii konstytucyjnej, a w 1938 władzę objęło wojsko. Rząd Tajlandii w 1940 zawarł pakt o nieagresji z Japonią, a później sojusz wojskowy i polityczny. Tajlandia brała udział w wojnie przeciw aliantom (tylko teoretycznie). W 1944 odsunięto od władzy rząd popierający Japonię po to, aby nie brać odpowiedzialności za udział w wojnie po stronie państw Osi. Po wojnie utrzymywano przyjazne stosunki z USA, wysłano do Wietnamu oddziały wspomagające wojska amerykańskie. W 1974 Zgromadzenie Narodowe uchwaliło konstytucję, ustanawiającą w Tajlandii demokrację parlamentarną. Konstytucję anulowano w 1977 po kolejnym przewrocie wojskowym. Zgromadzenie uchwaliło nową konstytucję w (1978).

[edytuj] Ustrój polityczny

Tajlandia jest monarchią konstytucyjną. Na podstawie konstytucji z 1997 (unieważnionej po puczu w 2006 roku) głową państwa jest król (Rama IX Bhumibol Adulyadej, od 1946).

Władza ustawodawcza należy do 2-izbowego Zgromadzenia Narodowego wybieranego w wyborach powszechnych: Izba Reprezentantów (niższa) – 500 członków, na czteroletnią kadencję; Senat (wyższa) – 200 członków, na kadencję sześcioletnią.

Władzę wykonawczą sprawuje rząd z premierem na czele – wyłaniany ze składu Izby Reprezentantów.

Latem 2007 r. przyjęto nową konstytucję w referendum co ma umożliwić przeprowadzenie wyborów parlamentarnych w grudniu 2007 r.[1]

[edytuj] Partie polityczne

  • Partia Nowych Aspiracji (PNA)
  • Partia Demokratyczna (PD)
  • Partia Rozwoju Narodowego (PRN)
  • Tajska Partia Narodowa (TPN)
  • Partia Akcji Społecznej (PAS)
  • Partia Obywateli Tajlandzkich (POT)
  • Partia Solidarności (PS)
  • Partia Sprawiedliwości i Wolności (PSW)
  • Partia Mas (PM)
  • Liderzy Tajlandii (LT)
  • Partia Sprawiedliwej Siły (PSS)

[edytuj] Podział administracyjny

Zobacz więcej w osobnym artykule: Podział administracyjny Tajlandii.

Administracyjnie kraj dzieli się na 6 regionów (Centralny, Zachodni, Wschodni, Północny, Północno-Wschodni i Południowy) i 76 prowincji (czangwadów): Amnat Charoen, Ang Thong, Buriram, Chachoengsao, Chai Nat, Chaiyaphum, Chanthaburi, Chiang Mai, Chiang Rai, Chon Buri, Chumphon, Kalasin, Kamphaeng Phet, Kanchanaburi, Khon Kaen, Krabi, Krung Thep Mahanakhon (Bangkok), Lampang, Lamphun, Loei, Lop Buri, Mae Hong Son, Maha Sarakham, Mukdahan, Nakhon Nayok, Nakhon Pathom, Nakhon Phanom, Nakhon Ratchasima, Nakhon Sawan, Nakhon Si Thammarat, Nan, Narathiwat, Nong Bua Lamphu, Nong Khai, Nonthaburi, Pathum Thani, Pattani, Phangnga, Phatthalung, Phayao, Phetchabun, Phetchaburi, Phichit, Phitsanulok, Phra Nakhon Si Ayutthaya, Phrae, Phuket, Prachin Buri, Prachuap Khiri Khan, Ranong, Ratchaburi, Rayong, Roi Et, Sa Kaeo, Sakon Nakhon, Samut Prakan, Samut Sakhon, Samut Songkhram, Sara Buri, Satun, Sing Buri, Sisaket, Songkhla, Sukhothai, Suphan Buri, Surat Thani, Surin, Tak, Trang, Trat, Ubon Ratchathani, Udon Thani, Uthai Thani, Uttaradit, Yala, Yasothon.

Ponadto istnieją dwa dystrykty specjalne: Bangkok oraz Pattaya, jednakże ta druga jest również zaliczana do prowincji Chonburi, natomiast Bangkok jest uważany przez niektórych Tajów za oddzielną prowincję. Każda prowincja dzieli się na mniejsze dzielnice, tzw. amphoe, w 2000 było ich 795, oraz 85 "poddzielnic". Bangkok podzielony jest na 50 dzielnic, tzw. khet.

Nazwa każdej z prowincji jest jednocześnie nazwą jej stolicy.

[edytuj] Społeczeństwo

Zmiany liczby ludności Tajlandii w latach 1961 - 2003

Zgodnie ze spisem powszechnym 2000 r., ok. 75% społeczeństwa stanowią Tajowie, a 14% – ludność pochodzenia chińskiego. Dość duży odsetek to muzułmańscy Malajowie zamieszkujący głównie południe kraju. Na północy z kolei żyją Szanowie, mówiący językiem pokrewnym północnym dialektom tajskim, ale niezrozumiałym np. w Bangkoku. W ich pobliżu osiedlili się Kajanowie (Padaung), spokrewnieni z Karenami - lud sławny z powodu metalowych obręczy, noszonych przez kobiety na szyi.

Około 2 % ludności stanowią tzw. plemiona górskie, podzielone na ok. 20 grup, zachowujące własne zwyczaje, wierzenia, stroje etniczne. Z tego względu stanowią dużą atrakcję turystyczną, przyciągając tysiace turystów nawet w dość odległe zakątki gór. Najważniejsze z tych grup etnicznych to:

  • Karenowie - najliczniejsze z plemion górskich (ok. 320 tys. osób). Napływają do Tajlandii z Birmy od XVIIIw.. Posługują się językiem kareńskim, należącym do grupy tybeto-birmańskiej, lecz podzielonym na dwa wzajemnie niezrozumiałe dialekty: sgaw i pwo.
  • Miao (Hmong) - ok. 120 tys., przybyli w XX w. z Laosu. Ze względu na różnice tradycyjnych strojów wyróżnia się dwie podgrupy - Białych i Niebieskich Hmong. Ok. 4 mln Miao zamieszkuje również chińską prowincję Yunnan.
  • Lahu - Ok. 70 tys., język z grupy tybeto-birmańskiej. Animizm z elementami mesjanizmu.
  • Akha - Ok. 50 tys. osób, znani głównie z bogato zdobionych strojów, noszonych również na co dzień. Animiści.
  • Yao (Mien) - Ok. 40 tys. osób, animizm z wpływami chińskimi. Częsta poligamia.
  • Lisu - Ok. 30 tys. osób, język z grupy tybeto-birmańskiej, spokrewnieni z Kachinami z północnej Birmy.

Tajlandia jest krajem dość jednorodnym wyznaniowo. Jak podaje CIA World Factbook, 94.6% mieszkańców to buddyści. Ok. 4,6% stanowią muzułmanie, natomiast 0,7% społeczeństwa wyznaje chrześcijaństwo.

Językiem narodowym jest język tajski.

[edytuj] Gospodarka

Około 40% ludności czynnej zawodowo pracuje w rolnictwie, uprawiając ryż, kukurydzę i trzcinę cukrową. Tajlandia eksportuje, głównie do Europy i Ameryki Północnej: ryż, cynę i sprzęt elektrotechniczny. Bardzo ważną rolę w gospodarce Tajlandii pełni turystyka. PKB na jednego mieszkańca wynosi około 2960 USD.

[edytuj] Transport

Ruch w Tajlandii jest lewostronny. Przyjezdnych obowiązuje międzynarodowe prawo jazdy. Stan dróg jest bardzo dobry.

[edytuj] Galeria


Przypisy

  1. Najwyższy Czas!, nr 35-36/2007, str. XXX

[edytuj] Linki zewnętrzne






Czy wiesz co Twoje dziecko robi w sieci?
Safer Internet PLUS. Pod patronatem Komisji Europejskiej realizowany jest od kilku lat projekt SAFER INTERNET - Bezpieczny Internet. W ramach tego projektu realizowana jest finansowana przez Komisję Europejską akcja Safer Internet Awarness - SafeBorders. Rozłożona została w czasie na 3 etapy: 1999-2002 - analiza problemu 2003-2004 - realizacja programu 2004-2008 - Safer Internet PLUS - konsultacje społeczne. Oficjalna...
Co robią polskie dzieci w Sieci?
Z internetu korzysta już ponad dwa razy więcej polskich dzieci i młodzieży niż dorosłych Polaków wynika z sondażu Centrum Badań Opinii Społecznej (CBOS). Co ciekawe, większość rodziców wierzy, że ich pociechy wykorzystują internet do przygotowywania się do lekcji i szukania informacji... Według komunikatu CBOS już 58 proc. polskich dzieci i młodzieży korzysta z internetu. Jest to ponad dwa razy więcej niż dorosłych Polaków (26 proc.) Prawie 60 proc. dzieci i...
Ochrona dzieci przed niepożądanymi treściami w sieci
Parlament Europejski zalecił ochronę dzieci przed niepożądanymi treściami witryn internetowych. W przyjętej rezolucji zaproponowano, aby strony internetowe przeznaczone dla dzieci nosiły specjalny znak Kid .W rezolucji eurodeputowani zażądali wprowadzenia technicznych rozwiązań, które uniemożliwiałyby dzieciom dostęp do stron zawierających pornografię, przemoc, treści ksenofobiczne i rasistowskie. Zdaniem Parlamentu nadszedł czas, by dostawcy usług internetowych zapewnili rodzicom proste w obsłudze oprogramowanie, automatycznie filtrujące niepożądane treści.
Duńscy rodzice przygotowują dzieci na niebezpieczne treści
Rozwój nowych mediów oznacza nowe potencjalne kanały rozpowszechniania i dostępu do pornografii. W Danii przeprowadzone zostały badania wśród rodziców na temat korzystania z Internetu przez ich dzieci. Przedstawiamy wyniki tych badań:
ISPS w Szwecji blokują pornografię dziecięcą
W kwietniu 2005 roku, wszyscy najważniejsi dostawcy usług internetowych (ISPs) w Szwecji zgodzili się na blokowanie stron, które zawierają pornografię dziecięcą....
Zdrowe odywianie Projektowanie stron bingo wynajem maszyn budowlanych kolczyki gry na sony ericsson Podróż Bena lyrics cent e6e Hotele Siestrzeń