Z Wikipedii

Hiroszima i Nagasaki – dwa miasta, na które zostały zrzucone bomby atomowe

Grzyb atomowy po wybuchu bomby atomowej nad Hiroszimą w dniu 6 sierpnia 1945 roku

Grzyb dymu powstały w wyniku wybuchu bomby atomowej na Nagasaki 9 sierpnia 1945 roku

Atak na Hiroszimę i Nagasaki – jedyne dwa ataki atomowe w historii, których dokonano w Hiroszimie o godzinie 8:15 (6 sierpnia) i Nagasaki o godzinie 11:02 (9 sierpnia) w 1945 roku.

[edytuj] Sytuacja latem 1945 roku

Po kapitulacji Wehrmachtu wysiłki wielkich mocarstw zostały skierowane na pokonanie Japonii. Armia amerykańska, stosując doktrynę żabich skoków, nieuchronnie zbliżała się do głównych wysp japońskich. Od czerwca 1945 roku dowództwo USAAF regularnie wysyłało swoje "Superfortece" B-29 na japońskie miasta. Mimo licznych nalotów, Japonia nadal nie zgadzała się na bezwarunkową kapitulację. Wobec tego, naczelne dowództwo planowało operację pod kryptonimem "Olympic", które zakładało desant 777 tysięcy żołnierzy amerykańskich na wybrzeżu Kiusiu. Jednak ze względu na wielkie koszty operacji i przewidywane straty szukano alternatywy.

[edytuj] Budowa bomby

Amerykański program budowy bomby jądrowej, pod kryptonimem Projekt Manhattan rozpoczęto już w 1942 roku na polecenie prezydenta F.D. Roosevelta. W pracach nad zbudowaniem bomby brali udział najznakomitsi fizycy, wśród nich, wielu noblistów. Nie tylko Amerykanie prowadzili badania nad bronią atomową. Niemcy także, lecz już na mniejszą skalę. Pierwszy próbny wybuch bomby odbył się dnia 16 lipca 1945 roku na poligonie wojskowym w stanie Nowy Meksyk. Wszyscy naukowcy i obserwatorzy byli zaskoczeni siłą rażenia tej broni.

Zobacz więcej w osobnym artykule: Bomba atomowa.

[edytuj] Atak na Hiroshimę i Nagasaki

Załoga Superfortecy B-29 "Enola Gay", która zrzuciła "Little Boya"

Na Konferencji poczdamskiej sekretarz wojny Henry Stimson poinformował prezydenta Trumana, że prace nad bombą zostały ukończone i w przeciągu trzech tygodni może zostać zrzucona na jedno z miast japońskich. Brano pod uwagę Hiroszimę, Kokurę lub Niigatę – były to miasta, które do tej pory nie ucierpiały w najmniejszym stopniu od ataków ogniowych. 26 lipca Truman ogłosił tzw. deklarację poczdamską, w której jednoznacznie określił sposób zakończenia wojny – bezwarunkowa kapitulacja cesarstwa. Tego też dnia na wyspę Tinian przybył ciężki krążownik USS "Indianapolis", przywożąc elementy bomby nazwanej "Little Boy" (Chłopczyk). Przez dwa dni japoński rząd obradował nad deklaracją. Wreszcie ogłoszono, że Japonia nie zgadza się na postawione warunki. 31 lipca montaż "Little Boy" został zakończony. Następnego dnia bomba była gotowa do użycia. W tym czasie pułkownik Paul Tibbets, który został pierwszym pilotem w czasie tej akcji, skrupulatnie dobierał sobie załogę do zrzucenia "Little Boya". Po południu 5 sierpnia generał Curtis LeMay potwierdził misję zaplanowaną na następny dzień. Do realizacji zadania wyznaczono łącznie siedem Superfortec B-29. Pierwsze trzy miały rozpoznać pogodę w Hiroszimie, Kokurze i Nagasaki. Bombę załadowano do maszyny Tibbetsa, którą nazwał "Enola Gay". Kolejna Superforteca znajdowała się na wyspie Iwo Jima w stałym pogotowiu, na wypadek kłopotów technicznych. Razem z Tibbetsem miał lecieć "The Great Artiste" wyposażony w aparaturę kontrolno-pomiarową przeznaczoną do określenia efektów wybuchu oraz samolot z numerem 911, z obsadą naukowców wyposażonych w kamery i sprzęt do fotografowania.

Mieszkańcy Hiroszimy w drodze na uroczystości rocznicowe 6 sierpnia 2004 przechodzą obok Kopuły Bomby A, budynku, który znalazł się prawie pod eksplodującą bombą.

Bomba Little Boy (Chłopczyk) zrzucona na Hiroszimę

Bomba «Fat Man» (Grubas, Tłuścioch) zrzucona na Nagasaki

Start rozpoczął się o 2:45. Piętnaście minut później bombardier Parsons wraz z podporucznikiem Jeppsonem rozpoczęli ostatni montaż urządzenia detonującego. O 5:52 "Enola Gay" spotyka się nad Iwo Jimą z trzema pozostałymi B-29. O 7:25 pilot bombowca sprawdzającego pogodę nad Hiroszimą przekazuje, warunki atmosferyczne są dobre. O 8:15 będąc już nad Hiroszimą zostaje zrzucona po raz pierwszy w historii bomba atomowa. Nad centrum miasta zaczął formować się gigantyczny słup dymu, przybierając kształt grzyba. Jego wysokość sięgała kilkunastu kilometrów. Zginęło od 80 tysięcy do nawet 140 tysięcy mieszkańców.

Cały świat był w szoku. Jeden samolot, jedna bomba i całe miasto w gruzach. Wiaczesław Mołotow ogłasza, że odtąd Związek Radziecki jest w stanie wojny z Cesarstwem. 9 sierpnia druga bomba atomowa "Fat Man" eksploduje nad Nagasaki- jest to kontrowersyjne, gdyż zrzucona bomba nie trafiła (jak ponoć zaplanowano) w port i centrum miasta, lecz wybuchła nad dzielnicą katolicką, skupioną wokół katedry Urakami. Jednak nawet to nie przekonało japońskich władz na zaakceptowanie bezwarunkowej kapitulacji. Dopiero 10 sierpnia cesarz Hirohito rozkazuje zaakceptowanie propozycji Amerykanów. Jedynym warunkiem jest to, żeby zachował tytuł i pozycję cesarza. Truman przyjmuje kapitulację. Nazajutrz rozkazuje wstrzymanie wszelkich operacji wojskowych. 15 sierpnia cesarz wygłasza orędzie, w którym głosi o zawieszeniu broni. 2 września na pokładzie pancernika USS "Missouri" Japonia podpisuje akt bezwarunkowej kapitulacji.

[edytuj] Skutki ataku

Oceny długoterminowych skutków ataków jądrowych na Hiroszimę i Nagasaki nie są jednoznaczne. Według części szacunków w ciągu kolejnych 6 lat na chorobę popromienną umarło jeszcze 60 tysięcy ludzi^{[potrzebne źródło]}.

Oszacowanie rzeczywistych strat (zabici i zmarli w ciągu pierwszego dnia po wybuchu) jest niemożliwe. Szacunki tuż po 1945 roku mówiły o 45.000 śmiertelnych ofiar. Później liczba ta stopniowo rosła, co jednak należy przypisać chorobie popromiennej i skażeniu radioaktywnemu. Najbardziej prawdopodobna ilość zabitych jest mniejsza niż wspomniane 80.000 ludzi^[1].

W wyniku badania prowadzonego przez wspólną komisję japońsko-amerykańską, które objęły ponad 86 tys. ludzi i trwały do lat 60. udało się bezsprzecznie udowodnić związek tylko 800 zgonów z wybuchem^[2]. Badacze zadawali ludziom bardzo szczegółowe pytania (np. "na jakim przedmieściu, jakiej ulicy, w którym domu znajdował się pan, gdy bomba detonowała?") i na tej podstawie starali się wyliczyć dawkę promieniowania jaka przypadła każdej osobie oddzielnie. Śledząc dalsze losy tych osób ustalono że:

• 87 zachorowało na nowotwory krwi
• 440 zmarło na guzy nowotworowe
• 250 padło ofiarą popromiennych zawałów serca
• 30 noworodków przyszło na świat z upośledzeniem umysłowym.

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Zrzucenie bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki

Relacja Kitajamy Futaby z 1945 roku, kobiety która przeżyła wybuch:

"Nagle, bez uprzedniego alarmu, pojawił się bardzo wysoko, nad naszymi głowami pojedynczy nieprzyjacielski samolot. Jedna z kobiet krzyknęła: "patrzcie, spadochron!".

Odwróciłam się na ten okrzyk i właśnie w tym momencie przenikliwy błysk zakrył całe niebo.

Co było pierwsze: błysk czy huk wybuchu, który zdawał się rozdzierać mnie na kawałki? Nie pamiętam. Rzuciło mną o ziemię i natychmiast świat zaczął się walić wokół mnie, na mnie, na moją głowę. Przestałam cokolwiek widzieć. Zaczęłam dość mocno pocierać sobie nos serwetką, zawieszoną przy pasku. Nagle z przerażeniem spostrzegłam, że na serwetce pozostały kawałki skóry z mojej twarzy.... Ach! I skóra z moich rąk, i skóra z ramion również zaczęła odpadać."

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Z całą pewnością atak atomowy na Hiroszimę nie był najkrwawszym atakiem podczas II wojny światowej. Najwięcej ludzi zginęło podczas nocnego nalotu dywanowego na Tokio przy użyciu bomb zapalających, straty w zabitych wyniosły ok. 120 000 osób, w Europie najkrwawszym atakiem była seria nalotów na Drezno 13/14 lutego 1945 roku.
2. ↑ http://wiadomosci.onet.pl/1456127,242,2,kioskart.html